Lady Pank: „Lady Pank” [1983, recenzja płyty]

recenzje płyt
hqdefault

„Ohyda” [1984]

Lady Pank zadebiutowali z hukiem tak wielkim, że jego echo do dziś słyszalne jest w co bardziej nostalgicznych radiostacjach. Zjełczenie większości tracków jest w dużo większym stopniu związane jednak z wysługą lat i naturalnym znużeniem słuchacza, aniżeli ich kwalitetem, bowiem płyta jest bardzo dobra i odwrócić wzroku od tego faktu, nawet po trzydziestu pięciu latach, nie sposób.

Poza miałkim „Du du” oraz ciekawym, lecz skierowanym w próżnię instrumentalem „Zakłócenie porządku”, „Lady Pank” przynosi materiał zwarty, solidny, pomysłowy i niezwykle wszechstronny. Zespół potrafi bowiem zarówno złamać metrum w przebojowej zwrotce („Fabryka małp”), pogonić nowofalową codą („Zamki na piasku”), rozejść się w przestrzenne floydowanie („Wciąż bardziej obcy”), jak i zaskoczyć plemiennym refrenem („Moje Kilimandżaro”). Muzykalność wrocławskiej załogi mieni się w socjalistycznym słońcu milionem kolorów. Borysewicz rozpina pajęczynki otwartych akordów na precyzyjnych, sekcyjnych stelażach i jest to na ogół manewr bezbłędny. Do popartej elokwencją brawury dochodzi słynna młodzieńcza, bufoniasta maniera wokalna Panasewicza, polegająca na emisji losowych słów w sposób kojarzący się z przedrzeźnianiem nielubianego nauczyciela, która – co odkrywam po latach z niekłamanym szokiem – pasuje do całości idealnie, potęgując tylko wystudiowaną, ale w pełni uzasadnioną bezczelność materiału.

Błyskotliwość, precyzja i pewność siebie. Lady Pank przedstawiają się publiczności bramką w pierwszej minucie, a trybuny wyją. Potężna sprawa, potężna płyta. Nota: C

KAPTACJA:  ★★★★★
PALETA:  ★★★★★★
WIARYGODNOŚĆ:  ★★★★☆☆
BZIK:  ★★★★★
LIRYKA:  ★★★★☆☆
MIODNOŚĆ:  ★★★★☆☆
(suma: 28/36)

Lista utworów:
1. Mniej niż zero   ★★★★☆☆
2. Kryzysowa narzeczona  ★★★★★☆
3. Fabryka małp  ★★★★☆☆
4. Pokręciło mi się w głowie  ★★★★★☆
5. Du du  ★★☆☆☆☆
6. Zakłócenie porządku  ★★☆☆☆☆
7. Zamki na piasku  ★★★★★★
8. Wciąż bardziej obcy  ★★★★★★
9. Vademecum skauta  ★★★★☆☆
10. Moje Kilimandżaro  ★★★☆☆☆
(średnia: 4.1/6)

Płyta: Berserk Top 50 – 3 miejsce, dyskografia zespołu – 2 miejsce, rok 1983 – 1 miejsce, pięciolecie 1981-1985 – 1 miejsce, dekada 1981-1990 – 2 miejsce
Zespół: dekada 1981-1990 – 2 miejsce, dekada 1991-2000 – 1 miejsce, dekada 2001-2010 – 1 miejsce, klasyfikacja generalna – 2 miejsce

Powiązane płyty: Lady Pank: „Ohyda” [1984], Lady Pank: “O dwóch takich, co ukradli Księżyc” [1986], Lady Pank: “LP3 – nigdy za wiele rokendrola” [1986], Lady Pank: “O dwóch takich, co ukradli Księżyc cz. 2” [1988], Lady Pank: “Tacy sami” [1988], Lady Pank: “Zawsze tam, gdzie ty” [1990], Lady Pank: “Na, na” [1994], Lady Pank: “Międzyzdroje” [1996], Lady Pank: „Zimowe graffiti” [1996], Lady Pank: “Łowcy głów” [1998], Lady Pank: “Nasza reputacja” [2000], Lady Pank: “Teraz” [2004], Lady Pank: “Strach się bać” [2007], Lady Pank: “Maraton” [2011], Lady Pank: “Miłość i władza” [2016], Lady Pank: “Zimowe graffiti 2” [2017], Lady Pank: „LP40” [2021]
Powiązane inne: Lady Pank: “Minus Zero” [1985, recenzja singla], Lady Pank: “Oglądamy film” [1988, recenzja singla], Lady Pank: “Zamki na piasku” [1997, recenzja singla], Lady Pank: “Mniej niż zero” [2018, recenzja singla], Lady Pank: “Z dachu” [2011, Berserk Literat], 20 najlepszych numerów Lady Pank, 10 najgorszych numerów Lady Pank

Lady Pank: „Lady Pank”
Rok: 1983
Wytwórnia: Tonpress
Personel: Janusz Panasewicz (wokal), Jan Borysewicz (muzyka, gitara, wokal), Edmund Stasiak (gitara), Paweł Mścisławski (gitara basowa), Jarosław Szlagowski (perkusja), Mariusz Zabrodzki (syntezator), Cezary Szlązak (saksofon), Andrzej Mogielnicki (słowa)

Dodaj komentarz