„O dwóch takich…” [1988] ◄ | ► „Zawsze tam…” [1990]

Szósty album sygnowany przez Lady Pank ociera się o akceptowalność, co jest i tak wynikiem, w świetle niedawnych dokonań, nadspodziewanie dobrym. Niepowodzenie misji ma po raz kolejny to samo źródło, a więc chroniczną niezdolność Borysewicza do sklecenia choćby dziewięciu równych tracków; większość „Takich samych” to bowiem – obok utworów pełnokrwistych – muzyczny ugór.

Wiosłuje Borysewicz w stronę stadionowego hair rocka z zapamiętaniem tak wielkim, że mocno traci na tym różnorodność płyty, czyniąc z „Takich samych” najbardziej monotonne w dotychczasowym dorobku dzieło Lady Pank, euforycznie goniące oparty na automatach perkusyjnych, wigilijnych klawiszach i kanciastych riffach sound epoki. Dwa razy usiadło niesamowicie i pogonili wrocławianie w siodle prostego grółwu w kierunku zachodzącego słońca, aby przywieźć stamtąd „Zostawcie Titanica” i „Ratuj tylko mnie”; resztę albumu wypełniają tracki albo mało wyraziste, albo powodujące krwawienie uszu („To, co mam”); względnie hybrydy kuriozalne, wybryki natury, których miejsce jest nie na taśmie nagraniowej, a we wrocławskim ZOO pod okiem Hanny i Antoniego Gucwińskich („Oglądamy film”). Znamienne, że znów przedzielające albumy dwa lata nie wystarczyły Borysewiczowi na wyciśnięcie z siebie solidnego materiału, konsekwentnie przecież krótkiego – żadna z płyt Lady Pank, wyłączając obie części „O dwóch takich, co ukradli Księżyc”, nie przekroczyła bowiem liczby dziesięciu numerów.

W cieniu ochoczego sączenia syntetycznej whisky dokonuje się w Lady Pank istotna zmiana na pozycji tekściarskiej, na którą ściągnięto tym razem złożony z Grzegorza Ciechowskiego, Zbigniewa Hołdysa, Marka Dutkiewicza i Jacka Skubikowskiego tandem. W efekcie mamy wprawdzie na „Takich samych” znacznie więcej banału, ale za to mniej wiochy, co bilansuje w moich oczach tę płaszczyznę na ewidentny plus. Sama płyta pozostaje jednak z punktu widzenia ducha dziejów wyłącznie pomniejszą ciekawostką. Nota: F

KAPTACJA:  ★★★☆☆☆
PALETA:  ★★★★☆☆
WIARYGODNOŚĆ:  ★★☆☆☆☆
BZIK:  ★★☆☆☆☆
LIRYKA:  ★★★★☆☆
MIODNOŚĆ:  ★★★☆☆☆
(suma: 18/36)

Lista utworów:
1. Tacy sami  ★★★★☆☆
2. Oglądamy film  ★★★☆☆☆
3. John Belushi  ★★★★☆☆
4. Mała wojna  ★★☆☆☆☆
5. Giga-giganci  ★★☆☆☆☆
6. To co mam  ★☆☆☆☆☆
7. Zostawcie Titanica  ★★★★★☆
8. Ratuj tylko mnie  ★★★★★☆
9. Martwy postój  ★★☆☆☆☆
(średnia: 3.1/6)

Płyta: dyskografia zespołu – 7 miejsce, rok 1988 – 3 miejsce
Zespół: dekada 1981-1990 – 2 miejsce, dekada 1991-2000 – 1 miejsce, dekada 2001-2010 – 1 miejsce, klasyfikacja generalna – 2 miejsce

Powiązane płyty: Lady Pank: “Lady Pank” [1983], Lady Pank: “Ohyda” [1984], Lady Pank: “O dwóch takich, co ukradli Księżyc” [1986], Lady Pank: “LP3 – nigdy za wiele rokendrola” [1986], Lady Pank: “O dwóch takich, co ukradli Księżyc cz. 2” [1988], Lady Pank: “Zawsze tam, gdzie ty” [1990], Lady Pank: “Na, na” [1994], Lady Pank: “Międzyzdroje” [1996], Lady Pank: „Zimowe graffiti” [1996], Lady Pank: “Łowcy głów” [1998], Lady Pank: “Nasza reputacja” [2000], Lady Pank: “Teraz” [2004], Lady Pank: “Strach się bać” [2007], Lady Pank: “Maraton” [2011], Lady Pank: “Miłość i władza” [2016], Lady Pank: “Zimowe graffiti 2” [2017], Lady Pank: „LP40” [2021]
Powiązane inne: Lady Pank: “Minus Zero” [1985, recenzja singla], Lady Pank: “Oglądamy film” [1988, recenzja singla], Lady Pank: “Zamki na piasku” [1997, recenzja singla], Lady Pank: “Mniej niż zero” [2018, recenzja singla], Lady Pank: “Z dachu” [2011, Berserk Literat], 20 najlepszych numerów Lady Pank

Lady Pank: „Tacy sami”
Rok: 1988
Wytwórnia: Polskie Nagrania
Personel: Janusz Panasewicz (wokal), Jan Borysewicz (muzyka, gitara, wokal), Edmund Stasiak (gitara), Paweł Mścisławki (gitara basowa), Wiesław Gola (perkusja), Rafał Paczkowski (klawisze, programowanie), Jerzy Suchocki (klawisze), Jacek Skubikowski (słowa), Grzegorz Ciechowski (słowa), Zbigniew Hołdys (słowa), Marek Dutkiewicz (słowa)